nz-2019.reismee.nl

Cook Islands

Ik stond redelijk vroeg op deze ochtend. Uiteindelijk had ik tijd zat, want blijkbaar met binnenlandse vluchten hoef je niet twee uur van tevoren in te checken zoals normaal. Eenmaal op het vliegveld, heb ik gewoon wat rondgelopen, totdat we konden boarden om 9.40. Het was een korte vlucht van een uurtje. Had wel geluk, want ik had een plek bij een raam. Wel mooi uitzicht met die Southern alps. Toen kwamen we bij het noordelijkste puntje van het Zuidereiland. Langzaam aan verdween de kust en kwamen we aan bij de kust van het Noordereiland. Daar was het ook wel een mooi gezicht toen we boven Mt Taranaki vlogen. Dat is een eenzame berg/vulkaan en stak zo mooi boven de wolken uit. Eenmaal geland, pakte ik de bus naar het centrum. Ik vond het maar niks om weer terug in Auckland te zijn.. Deze middag ben ik wat langs de winkels wezen lopen en naar de haven geweest. Er bestaat zoiets als de America cup. Dat is met zeilboten. De basis van het Nieuw Zeelandse team ligt ook in de haven. Plots zag ik allemaal mensen kijken en foto's maken. Eerst had ik niks door, maar toen zag ik dat ze een boot aan het wassen waren buiten. Blijkbaar degene met welke ze deelnemen aan de cup. Heb ook maar ff een foto gemaakt voor het idee, omdat ze wel de laatste keer gewonnen hadden. Op een gegeven verveelde ik me een beetje. Maar na het avondeten (wat ik niet had), moest ik op weg naar de airbnb die Libby en ik geboekt hadden. Voor het eerst sinds ik hier ben, ging ik met de trein! Weer een primeur haha. Vanuit het station was het nog een stukje lopen en een Chineze jongen wachtte mij op en liet me het huis zien. Libby zou pas later aankomen, dus ik heb gewoon even op de kamer gezeten en twee uur lang m'n tas ingepakt voor de Cook Islands. Geen idee waarom het zolang duurde, want het enige wat ik meenam, was mijn daypack. Nouja, treuzelen. Dat is het antwoord.


Toen kwam Libby binnen. Had haar ook al anderhalve maand niet meer gezien, dus we hebben wat bijgekletst. Er was geen winkel in de buurt, dus ben zonder eten naar bed gegaan. Alsof ik straf had.. Donderdag was dé dag! We moesten nog wel een hele middag overbruggenm want de vlucht was pas om 19.40. In de ochtend bracht ik mijn backpack naar IEP (de organisatie). Libby moest ook wat dingen regelen in de stad. Onderweg in de trein gekletst met een oudere Kiwi vrouw. Had wel interssante dingen te vertellen. Nadat ik mijn backpack had gedropt, heb ik maar een tijdje bij starbucks gezeten en me daarna weer verveelt. Ben ook redelijk op tijd naar het vliegveld gegaan. Rond 14.30 al. Heb daar wat rondgelopen en toen gebruik gemaakt van Wi-Fi. Om 17.40 ging de check-in open. Dus daar afgesproken met Libby en daarna wat wezen eten. Na het eten liepen we langs de douane en je zou haast denken dat we terug in Nederland waren. Eerste wat ik zat was een grote heineken bar en bij de winkel daarnaast werd de Vengaboys gedraaid haha. 


Het was tijd! We stapten in het vliegtuig. Op naar de Cook Islands!! Had weer geluk met een plek bij het raam. Het was dan wel donker, maar toch. De vlucht verliep prima. Lekker muziek geluisterd de hele tijd. We kwamen aan un Rarotonga om 1.30 locale tijd. 22 uur vroeger dan NZ. Het was heerlijk toen we het vliegtuig uitstapten. 22 graden!! En jaaa, mijn tweede stempel in m'n paspoort! Je merkte direct al de cultuur daar. Tropische muziek en de mensen daar waren gekleed in fleurige kleren. Hier wonen dus ook Maori, maar die zijn weer net wat anders dan de NZ Maori. Het is natuurlijk wel een NZ eiland. Maar ipv van Kia Ora, zeggen ze hier Kia Orana. Voor wie het niet weet, dat is een begroeting/verwelkomming in hun taal. We werden opgehaald door twee mensen van het hostel. Het was midden in de nacht, dus we zagen uiteraard niet echt veel van het eiland. Eenmaal daar, werden we naar onze kamer gewezen. We kregen meteen het idee dat we op een tropisch eiland zaten. Warme kamer en een salamander op de muur haha. Libby zei dat ze in China zeggen dat die geluk brengen. Nou, laten we het hopen. We gingen niet veel later slapen. Helaas werd ik op tijd gewekt door hanen en kippen buiten. Ontbijtje bij het zwembad en vanaf daar zagen we de zee al een beetje. Na het eten wilden we wat drinken bij het cafeetje ernaast, ik bestelde een chai tea. Even later kwamen ze aan met een chai latte. Nou prima, is zelfs lekkerder! Even later kwamen ze weer en vroegen of ik een chai tea had besteld. Ik zei ja, maar dacht dat er verwarring was, dus had er niks van gezegd. Er was dus inderdaad verwarring en mocht de chai tea ook hebben. Dat was een kan, waar je ongeveer drie glazen uit kon krijgen. Dus voor 4 dollar 50 een chai latte en drie keer thee haha. Iets met een salamander?? Ik liepen we naar het strand en wauw! Palmbomen, strand, oceaan.. heerlijk! We hebben een strandwandeling gemaakt van anderhalf uur ongeveer en toen kwamen we uit bij een strandtentje, waar we hebben geluncht. Ik bestelde gewoon simpele Quesdillas. Op deze plek was het water net weer wat blauwer. We moesten wel lachen, want er was een hond die achter de vissen aan zat te vangen. Eerst vroegen we ons af van wie die hond was, maar later kwamen we erachter dat er heel erg veel zwerfhonden op het eiland wonen. Maar ze zijn super lief en zien er nog goed uit. Volgens mij worden ze ook wel een beetje verzorgd door de locals. We liepen weer wat verder en toen zijn we op de weg maar gaan hitchhiken. Daar zagen we ook een spookachtig verlaten resort. Later las ik dat het een vervloekt resort is. Heel vaag. Maar goed, vrij snel stopte er een auto en toen kregen we al helemaal een eiland gevoel. Achterin op een pick up truck! We wilden naar Muri beach, maar die vrouw ging niet helemaal tot daar. Toen kregen we een andere lift van twee vrouwen. Bij Muri beach hebben we wat rondgekeken en zijn toen met de bus naar het centrum gegaan. Er is eigenlijk maar één weg rond het eiland en er is een clockwise en een anti-clockwise bus. We kochten maar een 10 ritten kaart. In het centrum ook rondgelopen en toen terug naar Muri. Want daar was een night market. Genoeg keuze, maar ben voor een butter chicken gegaan. Tegen 19.30 wilden we terug naar het hostel en we zaten op een muurtje te wachten op de bus, toen er ineens een auto stopte en vroeg of we een lift nodig hadden, dus dat kwam mooi goed uit! Die locals zijn zo vriendelijk en gastvrij, echt niet normaal! Die avond niks meer gedaan en aangezien ik me een beetje verveelde, omdat Libby van alles moest regelen via haar mobiel, ben ik op tijd gaan slapen. 


Kukeleku!! Tuurlijk.. de Cook Islands wekker ging weer af. Er lopen ook enorm veel kippen rond daar! Vandaag vliegen we naar Aitutaki. Een ander eiland 50 minuten vliegen vanaf Rarotonga. Tijdens het uitchecken wilden we betalen voor de accomodatie, maar het was wel belachelijk veel geld voor 2 nachten, dus er klopte iets niet.. maar checken jullie nu al uit? Vroeg de eigenaar. Ojee.. hij pakte de e-mail erbij en Libby was dus een beetje onduidelijk geweest bij het boeken destijds. Ik had toen ook een mailtje gestuurd, maar kreeg toen als antwoord dat het een minimum stay van 3 nachten was. Ik vond het daarom zo vreemd dat het Libby wel gelukt was om te boeken. De e-mail ging als volgt: can we book for 11 & 17 September? Ze bedoelde natuurlijk van 11-14 September en 17-18 September. Tja, de eigenaar dacht dus 7 nachten. En er was helaas geen plek meer voor die tweede keer.  Vervolgens had hij nog een andere optie. Ze hebben ook beach units en die konden we krijgen voor 50 dollar pp. nouja, het is een geweldige plek en voor omgerekend 30 euro? It's a deal! Dus ja, was Libby eigenlijk dankbaar haha. 


Eerst gingen we liftend naar Black Rock. Een rotsformatie aan het water, waar je kans hebt om walvissen te zien. Walvissen komen hier ieder jaar voor de jongen, omdat het water lekker warm is. De rif is ook behoorlijk dichtbij, dus je kunt geluk hebben om ze vanaf de kust te zien. Helaas nog geen geluk zover. We hebben daar bij een cafeetje lunch besteld. Aangezien we niet helemaal konden kiezen, hebben we allebei iets besteld om vervolgens te delen. Ik had de fish & chips en Libby (jaja) de finger lickin stickin chicken. Leuke naam he? Maar die was wel heeeerlijk trouwens. Net als de vis. Verse mahi mahi (makreel). We zaten lekker buiten en hadden mooi uitzicht op zee. 


Na het eten liepen we naar de weg om te hitchiken naar het vliegveld. We hadden nog tijd over, dus zijn we wat wezen drinken bij de beachclub. Beide een lokaal biertje besteld en die was best goed! Alcohol is wel goedkoper hier. We hadden niet dezelfde vlucht naar Aitutaki. In de winter hadden we contact via whatsapp en boekten apart. Ik wilde net een minuut later dan Libby boeken en blijkbaar was dat de laatste plek. Nu ging zij dus om 15:45 die kant op en ik om 18:00. Toen Libby naar het vliegveld liep, ben ik daar nog blijven zitten en ineens zag ik een walvis! Denk dat het nog een jonge walvis was, want hij leek niet heel groot. Hij zat daar een paar minuten te spetteren met z'n staart, dus heb het mooi kunnen vast leggen. Om 18:00 konden we eindelijk boarden! Het was een jetplane, met maar 20 plaatsen ofzo. Aangezien er alleen single seaters waren, was een plek bij het raam gegarandeerd. Ik zat aan de kant waar de zon scheen en daardoor zag ik een hele mooie zonsondergang! Heb ik dat dus ook een keer meegemaakt. 50 minuten later waren we geland en Libby was daar ook. We werden opgehaald door de hoteleigenaar en die bracht ons naar onze kamer. Er zijn daar geen hostels, dus we hadden een eigen badkamer. Enige nadeel, er was alleen een gordijntje en geen deur haha. Dus elke keer maar naar het toilet als we buiten zitten. We moesten nog wat eten, dus zijn we naar the boat shed gelopen. Een leuk restaurantje én lekker eten. Ik had een nasi goreng besteld. Verder die avond weinig gedaan.


De volgende ochtend stonden we vroeg op en zagen we eindelijk het mooie blauwe water. Bij ons hotel kun je ook scooters huren, wat we dus ook deden. Heerlijk op een scooter over het eiland. Officieel moet je een lokale rijbewijs aanschaffen voor een paar dollar. We zijn dus eerst naar het politiebureau gereden, maar er was niemand, dus hadden we er schijt aan. Ff snel wat gegeten en toen een beetje touren. Eerst hebben we een stuk over de verharde weg gereden en toen zag ik op de map dat er nog een weg was langs de kust. Daar zijn we naartoe gereden en het was een zandweg, maar wel een mooie route. Onderweg een paar keer gestopt voor het uitzicht. Op één plek zijn we ook het water in gegaan en dat was super warm! Ook is een lagoon redelijk ondiep, dus kun je mooi een stukje rondlopen in het water. Na een tijdje weer verder gegaan. Ik zag een paar mensen zitten en vroeg hun waar het mooiste strand was. Blue lagoon zeiden ze. Oh wat dom ook weer! Dat is waar ons hotel is, maar net om de hoek en dat was juist de plek waar we niet naartoe zijn gegaan haha. Daar even gekeken en inderdaad. Het water was daar nog blauwer. Ondertussen was het tijd om wat te eten. Dichtbij ons hotel was een leuk tentje. Daar gingen we buiten zitten en toen we eenmaal met onze lunch bezig waren, sprong er ineens een kip op onze tafel en probeerde het eten te stelen haha. Lachen natuurlijk! Het mooie was nog dat ik een chicken sandwich had, dus de kip is eigenlijk een kanibaal als je erover nadenkt. Na de lunch reden we richting de de berg. We moesten een stukje omhoog en daar begon de hike. Het was maar een korte van nog geen half uurtje gok ik, maar vanuit daar hadden we wel mooi uitzicht over het eiland. Het laatste stuk was behoorlijk steil en ja, je moet ook naar beneden. Het was een pad met losse steentjes en dan kun je wel nagaan wat er gebeurd als je geen echte wandelschoenen aan hebt.. juist, onderuit op je achterste! En later weer bijna. Moesten er wel om lachen, maar het duurde behoorlijk lang om naar beneden te lopen, want wilde niet nog een keer onderuit natuurlijk haha. Het stukje weg met de scooter naar beneden was ook redelijk steil. Dat was dus alleen de rem flink inhouden en geen gas. Toen we uiteindelijk weer op de gewone weg aankwamen, zijn we richting een strand gereden waar je de zonsondergang mooi kunt zien. Het duurde nog eventjes voordat het zover was, dus hebben we wat rondgelopen. Onderweg zagen we ook weer een walvis! Ineens viel mn camera uit m'n broekzak en vanwege het zand, kon de lens niet meer normaal open en dicht. Kutzooi!! Na een paar keer aan en uit, kreeg ik hem in ieder geval zover om hem aan te zetten, waardoor ik weer foto's kon maken. Nu maar hopen dat ik het zand eruit krijg.. nadat de zon onderging, hebben we een beetje gerelaxed bij het hotel.


Voor de Zondag hebben we een lagoon cruise geboekt. Ook nog eens de goeie zonder dat we het wisten, want dit is de kleinste boot van alle cruises. Ik hou er niet zo van als je met heel veel mensen bent, zoals toen bij milford sound. We werden opgehaald door "captain fantastic" zoals hij genoemd word haha. Hele aardige local was dat. Toen iedereen er was, gingen we aan boord. We waren maar met een groepje van 11 inclusief de twee mensen van de cruise. De rest waren allemaal wat oudere Aussies en Kiwi's. Maar hele aardige mensen! Daar gingen we.. onderweg naar het eerste eiland. We hadden geluk met het weer, want het was heerlijk zonnig met een briesje erbij. Iets verder van Aitutaki begon het water enorm blauw te worden en al helemaal toen we bij het eiland aankwamen. Wauw wat mooi!! Dit is nou echt wat ik versta onder tropisch eiland. Hele witte stranden, blauw water, palmbomen en verder geen andere mensen. We hadden een kwartier de tijd om wat rond te lopen en natuurlijk foto's te maken. Vlak ernaast was nog een eiland waar we stopten. Beide eilanden zijn vulkanisch. Op dit eiland vertelde hij een verhaal over hun voorvaderen, wat wel leuk om te horen was. We liepen door een bos naar de andere kant van het eiland en weer terug. Op naar het volgende eiland. Dit was een zandbank. Daar zag je ook mooi het verschil tussen diep en ondiep water. Hier bleven we iets minder lang. vlak ernaast zat one foot island. Op dit eiland is het kleinste postkantoor ter wereld en daar kregen we een stempel in ons paspoort! Weer één erbij. We liepen met een Kiwi stel het eiland over en uitendelijk weer terug op de boot. Volgende stop: honeymoon island. Dit is één van de mooiste. Heel veel strand en in het midden een stukje bos. Het was toen tijd om iets te eten en de lunch was inclusief. Ernaast zat Maina. Op dit eiland hadden we onze lunch, er was een hutje met wat picknicktafels en een barbecue zo mooi op het strand. Terwijl hij alles ging bereiden, hebben we heerlijk in het water gezeten met z'n allen. Ook hadden we een vriendje gemaakt. Vanaf honeymoon island was er een grote vis die onze boot volgde en die bleef ook rondom ons zwemmen toen we daar zaten. Aan tafel!! Het eten was klaar. Alles zat in bamboeschalen met bananenbladeren, wat alleen al er leuk uitzag. Ik schepte van alles wat op. Ook al kende ik het niet allemaal. Pow pow (tropisch fruit) pow pow curry, kuru (broodfruit wat smaakt naar aardappel), kuru salade, gebakken banaan, gewone banaan, passievrucht, brood, een worstje en een visburger. Alles was heerlijk!! Na een goede lunch vertelde hij wat over de eilanden. One foot island heet bijvoorbeeld zo, omdat lang geleden een vader en een zoon daar aankwamen en werden gevolgd door anderen. De vader had het idee om de jongen in een boom te laten klimmen en hij volgde zijn voetstappen op het strand. Toen die andere mensen aankwamen, zagen ze dus maar voetstappen van één persoon. Ze vonden de vader die werd vermoord en de zoon was door die truc ontsnapt. Die zoon heeft nog steeds erfgenamen in Aitutaki wonen. Na de verhalen gingen we weer opweg naar onze volgende bestemming. Midden op het water stopten we, want het was tijd om te snorkelen. Je kon mooie tropische vissen zien en koraal. Libby kan niet goed zwemmen, dus die bleef in de buurt van de boot. Ik ging zelf een stukje verder weg om alles te kunnen zien. Na twintig minuten vaarden we naar een andere plek. Dat was bij een rif. Dus aan de ene kant kon je staan en de andere kant was diep. Ik zwom een stukje richting een vlot en onderweg zag ik veel vissen en koraal. Denk dat we daar ongeveer een half uur bleven. Het was helaas tijd om terug te gaan. Maarja, normaal duurt een cruise tot 15:00, maar omdat het een leuke groep was en een leuke sfeer, was het 16:00 toen we terug waren. Mooi geluk dus. Wij en nog een andere vrouw moesten zooo nodig naar een wc, maar de openbare toilet was gesloten. De rest ging bij een klein winkeltje een ijsje halen en we mochten van die vrouw die daar werkte, het toilet in haar huis gebruiken. Zo zijn de locals hier. Gastvrij en heel behulpzaam. Ook met hitchhiken bijvoorbeeld. Je staat langs de weg en het is nooit meer dan 5 auto's wachten. Soms zelfs direct de eerste. Maar goed, waar waren we gebleven. Ohja, de eerste groep was afgezet en toen was het onze beurt. Terug in het hotel hebben we gedoucht en zijn daarna naar the boat shed gelopen om wat te eten. Het was super druk daar, dus we moesten buiten zitten, wat best fris was en het duurde ook behoorlijk lang totdat ons eten klaar was. Hier is alles Island time trouwens. Geen haast en als iets/iemand te laat is, so be it! Kunnen Nederlanders misschien wel wat van leren. Na een tijdje was ons eten klaar. Libby had een vissoep en ik fish n chips. Tegen 20:30 zijn we terug naar ons hotel gelopen. Ik kwam er ook achter dat m'n rig verbrand was. Ik snapte er helemaal niks van. Had de hele tijd een hempje aan. Toen bedachtwn we ineens hoe het komt. Tijdens het snorkelen steekt je rug een beetje boven water en dat verklaart een hoop. Niet echt prettig trouwens.


Nu was de laatste volle dag in Aitutaki. Eerst hebben we ergens ontbeten en daarna hebben we een kayak van het hotel gepakt en zin  we een stukje wezen varen. Na een tijdje kwamen we aan op een ander eiland. Dit was echt zo'n typisch expeditie robinson eiland. Er lagen ook veel kokosnoten op de grond en ik probeerde er één open te maken met een grote stok. Na een poos had ik eindelijk een gat erin gekregen, maar toen moest het binnenste stuk nog. Had uiteindelijk de moed maar opgegeven, anders zaten we hier morgen nog. We zijn weer terug gegaan en nog even gestopt op een zandbank. Eenmaal terug wat wezen eten en toen een paddleboard gehuurd. Maar eentje, omdat we hier wel voor moesten betalen en zo waren we goedkoper uit. Ik wilde kijken of we er tegelijk op konden en je raad het al. Het wordt dan te zwaar.. het water bij ons hotel wordt als je erin loopt ineens behoorlijk diep. Libby stapte af aan de goede kant, dus het was tot haar knieen. Ik aan de andere kant en daar was het diep. Bad luck! Had ook kleren aan, aangezien ik verbrand had. Maar het was gewoon een sportbroekje en een simpel t-shirt met een bikini eronder, dus het maakte niet veel uit haha. De dag ging behoorlijk snel voorbij. Naast ons hotel is een strandtentje, waar we hebben gerelaxed op een strandstoel met een cocktail erbij. Daa hebben we 'S avonds ook wat gegeten. Tijdes het eten was een grweldig mooie zonsondergang. Tuurlijk had ik m'n camera niet mee en op mijn mobiel kun je niet echt zien hoe mooi het was. We zijn daarna nog even buiten wezen zitten, voordat we terug gingen naar onze kamer. 'S avonds nog even foto's terug gekeken en dat zijn ook echt van die google plaatjes. Ohja, de camera werkt weer! 


Nou, dit is het dan.. we moeten afscheid nemen van dit paradijs. Had de avond ervoor al ingepakt, dus het was lekker relaxed. Om 8.15 werden we afgezet bij het vliegveld en vlogen we weer naar Rarotonga.  Vanuit daar gaf iemand ons een lift naar het hostel. Deze man had een bedrijfje, waarbij hij een soort van cultuurdagje organiseerd voor toeristen. Hij vertelde er een beetje over en het klonk wel heel interessant. Ik had toen in NZ een hangi gehad. En hij leert je dus hoe je dat maakt. Op een gegeven moment waren we weer bij het hostel en kregen we de sleutel voor de beach unit. Wow dit is gaaf! Uitzicht op de oceaan en S' ochtends ontbijtje op het balkon. Ook hadden we een keukentje en een eigen badkamer. Nadat ik de was had gedaan, hebben we ergens wat gegeten. Ik had daar roti besteld. Iets wat ik al heel erg lang niet meer heb gehad, dus heb er volop van genoten. Later moest ik even wat halen bij de winkel en had een vriend gemaakt. Een zwerfhond liep met me mee en het was een schat van een beest! Later die dag hebben we een hike gedaan. Twee uur return. Je zou denken dat er heel veel insecten zijn in de bossen op een tropsich eiland en dat was ook zo, maar het waren vlinders! Heel veel mooie zwart, blauw rode vlinders. Ohja en een grote duizendpoot haha. De hike zelf was best makkelijk, ondanks dat het omhoog was. Maar dat komt doordat het een pad was met aarde en boomstronken. Dat is de fijnste ondergrond als je een klim doet. Even later kwamen we bij een stuk waar je heel dicht bij de kant moest lopen. Libby wilde liever niet verder, want ze was bang dat ze zou uitglijden. Ben vervolgens alleen verder gegaan. Een kwartier later kwam ik aan bij het laatste stuk van de hike. Dit was echt erg beklimmen. Rotsen, touw en handvaten. Vijftien meter omhoog. Ik ging de gok wagen, maar na tien meter had ik echt zoiets van: ik kom bij dit stuk omhoog, maar hoe kom ik hier naar beneden? Want het was een grote afstand van het handvat naar het touw. Na een beetje nadenken toch maar besloten om niet verder te gaan. Shit.. vijf meter verwijderd van de top met een mooi uitzicht.. opzoch had ik daar ook wel mooi uitzicht, maar niet 360. Toen ik naar beneden geklommen was, kwam ik een man tegen waar ik een beetje mee gekletst had. Op de weg terug, kwam ik Libby tegen. Want die wachtte op mij. Nadat we klaar waren met de hike even gedoucht. We zaten buiten en onze buren waren zo vriendelijk om ons een biertje te geven! Even later zijn we naar een beach club gegaan. We hadden voor deze avond een Island night geboekt. Dat is een echte must als je hier bent. Er zijn verschillende island nights en wij hebben gewoon de goedkoopste gedaan. Dit is dus een culturele avond met een buffet en een show. Het buffet was best goed! Ik had brood, salade, kip, rijst, varkensvlees, spinazie, bananenpudding en daarna nog dessert. Na het buffet begon de show. Met trommels en veel dans. Echt leuk om te zien allemaal! Vooral toen ze met vuur gingen dansen. Tegen het einde gebeurde er iets waar ik al een beetje bang voor was en jahoor.. één van die dansers kwam naar ons toe en we moesten naar voren komen. Nee nee zeiden we allebei, maar uiteindelijk toch gedaan. Net als nog twintig andere mensen ofzo. De jongens en mannen moesten de meiden nadoen en de meiden/vrouwen moesten de jongens nadoen. Elke keer per groepje van vier/zes. Shit!! Toen was het onze beurt damen met twee andere vrouwen. Eerst was het simpel, dus deden we een beetje mee, maar uiteindelijk dacht ik: nou laat maar, dit ga ik niet doen. Iedereen kijkt en ik kan echt niet dansen hahaha. Was verder wel grappig, maar ook beschamend haha. Op het laatst ging er nog een oudere gerenatie dansen en toen was het uur voorbij. Leuke show wel!! Iemand gaf ons weer een rit en daar hebben we een beetje gerelaxed. 


Onze laatste dag in de Cook Islands.... 'S ochtends dus heerlijk op het balkon gezeten en genoten van het uitzicht. Nadat we uitcheckt waren, gingen we opweg naar het centrum. Weer heerlijk achterin een pick up truck. In het dorpje zijn we langs alle winkels gelopen. Winkel in, winkel uit. Heb ook natuurlijk een sneeuwbol gekocht! Ik spaar sneeuwbollen van alle landen waar ik ben geweest. We waren al een tijdje verder en hebben toen ergens wat gegeten. Rond vier uur reden we terug naar ons hostel, waar we lekker in een hangmat op het strand gingen liggen. Had mijn boek erbij gepakt en zo waren we twee uur verder. Na zonsondergang begon het koud te worden, dus heb even een warme douche genomen en wat gegeten. We moesten nog wachten tot 00:30. Onze vlucht gaat om 2.30 en je kunt twee uur voor die tijd inchecken. Er is een tv in de lounge, dus had besloten om maar een lange film uit te zoeken. Het werd shawshank redemption. Er kwamen ook nog twee andere  bij zitten. Om 22.45 pakten we de laatste bus naar het vliegveld, waar we een tijdje moesten wachten om in te checken. Na het inchecken konden we door de gate en daar was het weer wachten. We begonnen ook moe te worden. Hehe.. eindelijk tijd om de boarden. Back to the future!! Back to New Zealand, waar het 22 uur later is. Dit keer zat ik in het midden, maar wilde toch gaan slapen. Op het begin lukte het me niet om te slapen, dus heb maar met de buurvrouw gekletst. Toen toch half in slaap kunnen komen. Om 5.50 kwamen we aan en Libby ging meteen haar auto ophalen. Ik bleef nog even op het vliegveld en ging bij een cafeetje zitten. PSV moest ook spelen voor de europa league, maar had mijn Ipad in m'n backpack zitten, dus kon helaas niet kijken. Toen had m'n vader een creatief idee. Videobellen en de Ipad richten op de tv. Zo heb ik toch mooi de tweede helft kunnen zien haha. Rond 8.15 heb ik de bus gepakt naar het centrum, waar ik m'n backpack heb opgehaald bij IEP. Bah.. Auckland. Gelukkig gaat Libby deze ochtend naar Tauranga,want ze had een baan gevonden. Ik kon ook meerijden. We hadden afgesproken in de wijk waar Libby de auto had geparkeerd. Dat was nog een stukje rijden en moest met openbaar vervoer. Gadver, wat is het makkelijkste en het snelste? We kwamen er eerst niet uit, want alles duurde ongeveer een uur en mijn mobiel was ook nog eens leeg, dus we konden niet meer overleggen. Had nog net kunnen sturen dat ik de trein nam naar New Lynn en aankwam om 10.54. Dus hopen dat ze het leest. Toen ik aankwam, wist ik dus niet waar ze geparkeerd was. Ben maar bij een kiosk gaan vragen of ik even mijn mobiel mocht opladen en dat was goed. Zo erachter gekomen waar ze was en toen konden we gaan. Degene bij wie Libby de auto had staan, ging ook mee. Het was anderhalf uur rijden en onderweg was ik echt moe.. heb natuurlijk vrijwel niet geslapen sinds 7.00 de vorige ochtend, wat 5.00 NZ tijd was. Om twee uur kwamen we aan bij de kiwi packhouse, waar ze beiden een introductie hadden. Ik bleef eachten op de parkeerplaats en het duurde maar en duurde maar. Uiteindelijk een uur gewacht met een mobiel die leeg was en de auto op slot. We wisten alle drie niet dat het zo lang zou duren. Toen boodschappen gedaan en ik de bus gepakt naar Tauranga, waar ik een hostel had geboekt. Pff, blij dat ik nu heerlijk in het hostel zit, want het was niet echt een leuke dag. Om 21.30 al wezen slapen, want ik was kapot!!


Maar het was een heerlijk weekje!! Nu maar afwachten wat de laatste weken gaat brengen.


See ya xx



Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active